قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 26 ) تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَتُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ( 27 ) ترجمه آيات بگو ( اى پيامبر ) بارالها اى خداى ملك هستى ، به هر كس بخواهى ملك و سلطنت مىدهى و از هر كس بخواهى مىگيرى و به هر كس بخواهى عزت و اقتدار مىبخشى و هر كه را بخواهى خوار مىكنى ، خدايا هر خير و نيكويى بدست تو است و تو بر هر چيزى توانايى ( و من كه سراپا حاجتم ديگر چه بگويم ) ( 26 ) . تو شب را در روز نهان سازى و روز را در شب فرو مىبرى و زنده را از مرده و مرده را از زنده بر انگيزى و به هر كس بخواهى روزى بىحساب مىدهى ( چون كسى از او طلبكار نيست تا به حساب طلبش روزيش دهد ) ( 27 ) . بيان آيات اين دو آيه خيلى با آيات قبل كه در باره اهل كتاب و مخصوصا يهود بود بىارتباط نيست ، چون اين دو آيه مشتمل است بر تهديد يهود به عذاب دنيا و آخرت ، و يكى از عذابها